Oslo 1992. Samlaget. 8vo. 69 s. Hefta. Lys rygg med svart skrift. Pen.
<p>Dikt handlar ikkje om det ubeskrivelige, seier Øglænd i denne boka. Han søkjer seg ofte fram mot eit punkt der det ikkje er meir å seie. Men det han vil, er å skrive seg inn på den avstanden det er mellom menneska og dei grunnleggjande eksistensielle spørsmål, som kjærleik og død. Der er diktarens virkefelt.</p>
